Dat is.. minder verstoppen, meer jezelf, met Ruth Vandekerkhove. Ruth Vandekerkhove begeleidt vanuit haar praktijk Veer & Vlam mensen naar meer verbinding, met zichzelf, met anderen en wat ons omringt. In haar werk brengt ze zachtheid en vuur samen: ruimte om te vertragen én te bewegen, te voelen én te onderzoeken, te spelen én te verstillen. Ze werkt ervaringsgericht, met aandacht voor het lichaam, en stemt af op wat zich in het moment aandient. Met haar achtergrond in o.a. tantra, intimiteitswerk, lichaamswerk en creatieve therapie, creëert ze een veilige bedding waarin ook kwetsbare thema’s, zoals schaamte, zacht benaderd kunnen worden. Ruth faciliteert de workshop ‘Shame Off You!’ over onze schaamte ontmoeten. 𝗦𝗛𝗔𝗠𝗘 𝗢𝗙𝗙 𝗬𝗢𝗨!: Schaamte maakt klein. Fluistert je toe dat je beter onder een steen kruipt en voorgoed verdwijnt. Schaamte laat ons lijden in stilte. In de workshop Shame on you! word je uitgenodigd om schaamte niet langer te verstoppen, maar ze stap voor stap te o

Toen ik een blik tomatenpassata opende, spatte de inhoud recht in mijn gezicht. Terwijl ik probeerde om mijn gezicht schoon te likken (niet echt handig bij jezelf) bedacht ik me dat het met emoties ook zo werkt. Als de druk op ons vatje te groot is, als we te lang inslikken, wegduwen of ‘voor later’ bewaren, kan de spanning opbouwen. Want onze emoties verdwijnen niet zomaar. En vaak komt het er dan niet netjes uit, maar plots, op een moment dat niemand het verwacht. Soms zelfs wijzelf niet. Een traan, een zucht, een eerlijk gesprek, even stilstaan bij wat er in je leeft… het zijn misschien kleine ontluchtingen die een explosie kunnen voorkomen. Soms zat de les gewoon in een blik passata.

Onlangs volgde ik een sessie burlesque bij @missmonalittle van Antwerp Burlesque Academy. Ik word daar zó ongelofelijk blij van. Wat ik er zo geweldig aan vind? Het mag verleidelijk zijn, maar ook absurd. Zelfspot is nooit ver weg. Er is sensualiteit en maar ook overdrijving. Vertraging en wilde goesting. Het vraagt kwetsbaarheid en lef, en dus een soort echtheid. En tegelijk kan je met je personage ruimte geven aan stukken van jezelf die in het dagelijkse leven minder ruimte krijgen De humor. De theatrale flair. Dat kleine spel met aandacht en timing. Maar bovenal is het speels genieten: onschuldig en toch een beetje ondeugend. Hmmmmm… I like.

Wat we van onze ouders meekrijgen, laat sporen na. De woorden die ze ons geven, bewust of onbewust, vormen mee hoe we naar de wereld kijken. Want we zien de wereld niet alleen zoals hij is, maar ook zoals we geleerd hebben ernaar te kijken. Zes jaar lang stond ik elke zondag vol goesting als leiding in de Chiro. En elke week riep onze mama ons na: “𝑍𝑖𝑒 𝑧𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑟𝑎𝑎𝑔, ℎ𝑒.” Een eenvoudige zin, met een duidelijke uitnodiging om met mildheid te kijken. Met warmte, met geduld. Vandaag ben ik nog elke dag dankbaar voor dat warme nest. Voor de vanzelfsprekendheid waarmee liefde werd voorgeleefd en voor hoe het me geleerd heeft om die liefde verder te delen.

Deze nieuwsbrief komt wat later uit mijn pen dan gepland. De voorbije weken waren gevuld met witte én zwarte sneeuw. Het was een periode van verbinding, steun en liefde, en ook van pijn en verdriet. Mijn familie ging door een moeilijke tijd. We maken ze allemaal mee: uitdagende momenten waarop het leven niet loopt zoals we het zouden wensen. Wat mij op zulke momenten tot steun is, is het besef dat pijn en lijden niet hetzelfde zijn. Scherp gesteld is pijn een gewaarwording en lijden een keuze. Pijn is het resultaat van bijvoorbeeld een schaafwonde, of het verdriet om een verlies. Het is een directe, fysieke of emotionele gewaarwording. Er is een duidelijke oorzaak van iets wat niet fijn is. Pijn heeft ook een functie. Ze nodigt ons uit om zorg te dragen voor onszelf. Ze zorgt ervoor dat we onze hand terugtrekken van een hete kachel. Of de buikpijn na een ruzie laat ons voelen dat een belangrijke sociale band beschadigd is en dat we die willen herstellen. Lijden is iets anders. Het is d

“Waarom doe jij wat je doet?”, vroeg iemand onlangs. IKIGAI— het Japanse woord voor datgene waarvoor je ’s ochtends graag opstaat. Veer & Vlam brengt voor mij vier dingen samen: 𝗜𝗸 𝗱𝗼𝗲 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗿𝗮𝗮𝗴! Met plezier en passie. Aanraken, aanwezig zijn, verbinden — het maakt me levend en blij. 𝗜𝗸 𝗯𝗲𝗻 𝗲𝗿 𝗴𝗼𝗲𝗱 𝗶𝗻. Niet alleen door ervaring en techniek, ook omdat ik er helemaal ben als ik het doe. Mijn handen, mijn hart, mijn aandacht — alles klopt. 𝗛𝗲𝘁 𝗱𝗼𝗲𝘁 𝗲𝗿𝘁𝗼𝗲. Ik zie wat aanraking en echte aanwezigheid met mensen doet. Hoe er rust, warmte, vertrouwen ontstaat. En ik geloof dat de wereld daar mooier van wordt. 𝗛𝗲𝘁 𝗱𝗿𝗮𝗮𝗴𝘁 𝗺𝗲. Ik verdien er mijn boterham mee, wat me de vrijheid geeft om ook andere dingen te doen. Geven en ontvangen zijn in evenwicht. Die combinatie… is pure rijkdom. Ik wens het iedereen toe om hun eigen ikigai te vinden: dat plekje waar doen, kunnen, bijdragen en ontvangen samenkomen. Wat is jouw Ikigai?