De verzamelaar in mij...
Ik voel een klein beetje schaamte over de 'hoarder' in mij.
Als ik iets leuk vind, dan kan ik even echt los gaan in mijn zoektocht.
Onlangs waren we hier met een groepje vrienden en hadden we, elk met zijn/haar eigen schapenvelletje een gezellig hoekje gecreëerd.
En hup, de verzamelaar wordt wakker en de jacht op tweedehands velletjes is geopend.
Voor ik het weet: vacht hier, vacht daar, vacht overal.
Maar geef toe…
Wie wil er nu niet landen in dit bedje van schapenvachten?