Ik keek onlangs naar de documentaire van Louis Theroux over de zogenaamde manosphere. Een online wereld waarin mannen elkaar vinden rond themaโ€™s als mannelijkheid, dating, macht en vaak ook frustratie tegenover vrouwen.

Wat me raakte, was niet alleen wat er gezegd werd, maar vooral de ๐—ผ๐—ป๐—ฑ๐—ฒ๐—ฟ๐—น๐—ถ๐—ด๐—ด๐—ฒ๐—ป๐—ฑ๐—ฒ ๐—ต๐—ผ๐—ป๐—ด๐—ฒ๐—ฟ die voelbaar was.

Veel van deze mannen spreken over afwijzing.

Over een gevoel dat ze niet gezien worden.

Niet gekozen worden.

Niet weten hoe ze verbinding kunnen maken.

Soms vertaalt dat zich in boosheid.

Soms in cynisme.

Soms in theorieรซn over hoe vrouwen โ€œechtโ€ zijn of horen te zijn.

Vaak in taal, die voor mij veel afstand creรซert.

Maar onder de laag van de soms heel choquerende boodschap ervaarde ik

๐—ฒ๐—ฒ๐—ป ๐—ด๐—ฟ๐—ผ๐—ผ๐˜ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐—น๐—ฎ๐—ป๐—ด๐—ฒ๐—ป ๐—ป๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ถ๐—ป๐—ฑ๐—ถ๐—ป๐—ด ๐—ฒ๐—ป ๐—ฒ๐—ฟ๐—ธ๐—ฒ๐—ป๐—ป๐—ถ๐—ป๐—ด.

En ook veel verwarring.

De wereld van relaties, intimiteit en seksualiteit is de voorbije decennia enorm veranderd. Rollen zijn verschoven. Verwachtingen ook. Maar veel mensen, mannen รฉn vrouwen, hebben niet echt geleerd hoe je daarin navigeert.

Niet hoe je met afwijzing omgaat.

Niet hoe je verlangens uitspreekt.

Niet hoe je kwetsbaar kan zijn zonder je waardigheid te verliezen.

In mijn werk als intimiteitscoach zie ik dat vaak.

Mannen die geleerd hebben dat ze sterk moeten zijn, maar niet hoe ze hun onzekerheid kunnen delen.

Vrouwen die verlangen naar openheid en aanwezigheid, maar die ook zelf worstelen met vertrouwen en grenzen.

En tussen die twee ontstaat soms een veld van misverstanden, angst en projectie.

Wat mij in de manosfeer het meest treft, is dat het vaak een poging lijkt om orde te brengen in die verwarring. Alleen gebeurt dat in mijn beleving, op een manier die opnieuw afstand creรซert.

Meer strategie.

Meer controle.

Meer aannames over de ander.

Terwijl echte intimiteit meestal ergens anders begint.

Bij nieuwsgierigheid.

Bij het durven voelen van je eigen verlangen, maar ook van je onzekerheid.

Bij het ontdekken dat verbinding niet ontstaat uit perfectie of macht, maar uit menselijkheid.

Het verlangen om gezien te worden.

Om gekozen te worden.

Om ertoe te doen.

En dat verlangen delen we allemaal.